ابر دروغ های یک ابر قدرت :

ماجرای اختطاف زنان کوریایی توسط طالبان در ولایت غزنی.

صفحه‌ای از خاطرات

پنجم اسد ۱۳۸۶

برابر با ۲۷ اگست ۲۰۰۷.

جناب حامد کرزی، رییس‌جمهور افغانستان، ساعت ۸:۳۰ صبح مسوولین ارشد امنیتی را به ارگ دعوت کرد. من نیز به عنوان رییس عمومی امنیت ملی درین جلسه شامل بودم. رییس جمهور جلسه را چنین آغاز کرد : در جریان سفرم به جمهوری تاجیکستان، پادشاه عربستان سعودی با من تماس گرفت و گفت که اختطاف و گروگان‌گیری ۲۳ نفر کوریایی ، به‌ویژه زنان، توسط طالبان و آن هم به نام دین مقدس اسلام، برای مسلمانان و جهان اسلام بسیار بد است. پادشاه گفت باید تلاش شود و به هر قیمتی که شده، این زنان را از اسارت و چنگال طالبان آزاد کنید.

جناب کرزی افزود: این اولین بار است که پادشاه عربستان سعودی مستقیم و شخصی چنین تقاضایی از افغانستان کرده است. من حاضرم شرایط و خواسته‌های طالبان را در مورد تبادل زندانیان‌شان در برابر آزادی زنان کوریایی بپذیرم. سپس به وزیر خارجه دستور داد تا با سفیر عربستان سعودی در کابل صحبت کند و جزئیات علاقه‌مندی و سهم‌گیری سعودی‌ها را درین عملیات هماهنگ نماید. رییس‌جمهور در ادامه گفت که بهتر است با سفیر آمریکا نیز مشورت کنیم. القصه، عاجل به سفیر آمریکا اطلاع داده شد و او خود را به ارگ رسانید. وقتی سفیر آمریکا داخل ارگ شد، در منزل اول در گلخانه با او سلام و علیک کردم و نشستیم. درین موقع رییس‌جمهور در جلسه شورای وزیران در اتاق کابینه در منزل دوم گل خانه مشغول بود. سفیر از من پرسید که به چه دلیل با این شتاب به ارگ دعوت شده‌ایم؟ من توضیح دادم که موضوع اصلی، تبادل احتمالی شهروندان کوریایی ربوده‌شده در غزنی با زندانیان طالبان است.در حالی که با سفیر آمریکا صحبت می‌کردم، وزیر خارجه و آقای زلمی رسول نیز وارد اتاق شدند. من رشته سخن را به وزیر خارجه سپردم. سفیر آمریکا با عصبانیت شدید واکنش نشان داد و گفت: «آمریکا به شما کمک کرده و می‌کند. رییس‌جمهور ما جورج بوش متحد شماست. کشور پادشاهی عربستان سعودی تا حالا برای شما هیچ کاری نکرده است، حتی یک ساختمان برای سفارت خودش درکابل نساخته و شخص پادشاه سعودی هم هیچ اقدامی برای شما انجام نداده است. او حتی دعوت شما را برای سفر به افغانستان پاسخ نداده است. حالا به جای اینکه ریاض بر طالبان فشار بیاورد، بر شما فشار آورده‌ است. اگر شما تحت هر عنوانی زندانیان طالبان را با کوریایی ها تبادل کنید، یعنی به جورج دبلیو بوش توهین کرده‌اید. رییس جمهور کرزی در دیدار خصوصی با رییس‌جمهور آمریکا در کمپ دیوید متعهد شده بود که هرگز با تروریست‌ها معامله ی تبادل انجام نخواهد داد. اگر حالا این کار را کنید، در حقیقت به وعده خودتان پایبند نبوده‌اید و بهای آن، رابطه خوب شما با رییس‌جمهور جورج بوش و ایالات متحده خواهد بود.» به هرحال وقتی به اتاق کار رییس‌جمهور کرزی رفتیم، سفیر آمریکا تمام جملات بالا را تکرار کرد. جناب کرزی خیلی تلاش کرد اهمیت کشور پادشاهی عربستان سعودی را در جهان اسلام برای سفیر توضیح دهد، اما گویا گوش های سفیر کر بود. او با جدیت تمام بر موضع خود پافشاری می‌کرد و می‌گفت حاضر نیستیم از چنین اقدامی حمایت نماییم. همچنین اصرار داشت که عربستان سعودی با این کار اعتباراتی در جبهه افراطیون به دست می‌آورد و رهایی کوریایی ها از طریق تبادل، چیزی جز آبرو دادن به طالبان از سوی سعودی نخواهد بود. حوصله آقای کرزی سر رفت و با عصبانیت گفت: «شما چرا چنین فشار هایی را بر پاکستان نمی‌آورید؟ چرا پاکستان با ارتکاب هر جنایتی مصونیت دارد‌ ؟ چرا از جنایات پاکستان چشم‌پوشی می‌کنید؟ وقتی بر پاکستان فشار می‌آورید، چنان نرم و بی‌اثر است که هیچ تغییری در رفتارشان هم ایجاد نمی‌شود.» سفیر پاسخ داد: «من اینجا برای بحث درباره پاکستان آماده نیستم، ولی اگر بحث پاکستان هم باشد، ما سابقه خوبی در فشار صریح و رک با پاکستان داریم.»

طبق برنامه ی نیم خام و نیم پخته ، قرار شد که سفیر عربستان سعودی نیز عاجل به ارگ دعوت شود که چنان هم شد. او به ارگ آمد و در آغاز از آمادگی و علاقه‌مندی پادشاه عربستان سعودی برای پایان دادن به ماجرای گروگان‌گیری کوریایی ها سخن گفت و از تلاش‌های دولت افغانستان قدردانی کرد. سفیر آمریکا این بار با لحنی بسیار مودبانه و متفاوت از نحوه صحبت با طرف افغانی گفت: «امیدواریم عربستان سعودی نقش سازنده‌ای در این زمینه ایفا کند.»

این درحالیست که چند روز قبل در ولایت خوست، نیروهای ائتلاف توپ‌های فوتبال را بین برخی مدارس و مکاتب تقسیم کرده بودند که روی هر کدام پرچم کشورهای مختلف چاپ شده بود. روز بعد، نفوذی های پاکستان و طالبان توپی را که پرچم عربستان سعودی و کلمه توحید روی آن بود، به عنوان اعتراض به خیابان‌ها آوردند و به مردم نشان دادند که گویا آمریکایی‌ها به کلمه توحید بی‌احترامی کرده‌اند. مردم دست به تظاهرات خشمگین زدند. رییس‌جمهور این موضوع را با سفیر آمریکا در میان گذاشت (در آن لحظه سفیر سعودی حضور نداشت). سفیر آمریکا گفت: «کسی اگر بخواهد، از هر موضوعی می‌تواند توطئه سیاسی بسازد.» آقای کرزی تلاش کرد به او تفهیم کند که این کار احساسات دینی مردم را جریحه‌دار کرده است. سفیر پاسخ داد: «پس چرا عربستان سعودی کلمه توحید را روی هواپیماها و پرچم خودش نوشته است؟ پس مقصر خودشان هستند.» در پایان جلسه ی توفانی با سفرای آمریکا و عربستان سعودی، رییس‌جمهور کرزی با من درددل کرد و درباره سختی‌های سیاست خارجی افغانستان صحبت کردیم . ترجیج میدهم آن صحبت خودمانی را در نوبت بعدی و صفحه ی بعدی بنویسم. تا آن زمان یا هو. @برجسته‌سازی— på ‎Explore - اکسپلور‎.