وطن داران زحمت كش هزاره ما

عكسي از وطن داران زحمت كش هزاره ما با تبنگ هاي مواد غذاي كه در خانه هاي شان مي پختند و در كوچه ها و بازار هاي شهر كابل مي فروختند تبنگ وسطي بنام ((( هوسي))) ياد مي شد و مانند روت نرم روغني بود و از ارد جواري در ان استفاده مي شد و همين برادران هزاره ما با شامه عالي تجارت و زحمت كشي خودشان روزي حلال براي فاميل هاي شان اماده مي كردند و بزنسس شان روز به روز رونق بهتر مي گرفت و اين درسي بود براي تمام افغان هاي كه در ممالك اروپاي و امريكا مهاجر شدند و مانند برادران هزاره كه ما كه در وطن از بزنسس هاي كوچك شروع كرده بودند.

در امريكا هم افغان ها از فروش ميوه و تركاري تازه در كراچي ها در چهاراهي هاي مزدحم نيويورك و يا تكسي دريوري و يا كار در رستوران ها زندگي را شروع كردند و به تدريج بزنسس هاي شان رونق گرفته و صاحب زندگي بهتر شدند غزل زيباي از گنجينه مولانا در اين مورد چنين است ((ز همراهان جدایی مصلحت نیست
سفر بی‌روشنایی مصلحت نیست……
چو پا داری برو دستی بجنبان
تو را بی‌دست و پایی مصلحت نیست