پاسداری از حقیقت،تقدیم به پروفیسور داکتر کاظم
دیروز متنی کوتاه اما پُرمغز از پروفیسور داکتر کاظم خواندم که تا اعماق روحم نفوذ کرد و به دلم چنگ زد.
متنی که در هر سطرش پاسداری از منافع ملی موج می زد، و سر به آسمان می کشید .
در هر کلمه اش شرافت ملی می درخشید، و در هر جمله اش هشداری شریفانه نهفته بود ٫هشداری به کسانی که میان دیروز و فردا همچون پُلی قرار دارند و این امانت بزرگ را بر دوش می کشند.
پروفیسور با این قلم گرانبها در طول سال های دراز کوشیده است خدمات بزرگ و تاریخی یک شاه وطن دوست و ملت پرور را ٫ ( شاه امان الله خان ) را که پیش از این کمتر با چنان تفصیل و ژرفا بیان شده بود ٫ در قالب مقالات مستند و کتاب های پُربار به نشر بسپارد.
و این راه هنوز ادامه دارد، چون تا توان در قلم پروفیسور باقی است، از هیچ نوع تلاش در این مسیر دریغ نخواهد شد.
هدف والا این است که این اوراق برای نسل جوان و نسل های بعدی به یادگار بمانند ٫ تا از ورای آن ها به حقایق ناب تاریخی در این عصر طلایی دست یابند و راه ناتمام این بزرگمرد تاریخ را در پیش گیرند.
در این راستا، تلاش پروفیسور داکتر کاظم بر آن بوده که در هر بخش، تحولات عمدهٔ آن دوره را با بررسی های مفصل و مستند ارائه دهد ٫ تا از یک طرف نسل جوان با جزئیات دقیق آن تحولات آشنا شوند، و از طرف دیگر از نحوهٔ زهرپاشی های مخالفان و رقیبان آن دوره آگاه گردند و با ذهنی روشن و بیغرض به قضاوت سالم بپردازند ٫ نه قضاوتی که رنگ قوم و تبار و تعصب داشته باشد، بلکه قضاوتی که از سرچشمهٔ دانش و حقیقت سیراب شده باشد.
پرده برداری از روی حقایق تاریخی رسالت بزرگ کسانی است که میان دیروز و فردا همچون پُلی قرار دارند و گذشته را با آینده وصل می دهند. این رسالت نه آسان است، نه بی هزینه ٫ اما شریف ترین کاری است که یک عالم وطن دوست می تواند برای ملت خود انجام دهد.
من به پروفیسور داکتر کاظم ٫ این شخصیت لایق، این اندیشمند ژرف نگر، این انسان عمیقاً افغان و افغانستان دوست ٫ از صمیم قلب و با تمام وجود، عمری طولانی توأم با صحت، سلامتی و آرامش آرزو می کنم.
باشد که این قلم همچنان روشن بماند، این چراغ هرگز خاموش نشود، و این پُل استوار بر جای بماند ٫ تا نسل من ٫ تا نسل های آینده از روی آن عبور کنند و به ساحل حقیقت برسند.
قلمی که در خدمت حقیقت است، از هیچ تیغی نمی هراسد.