محمد قسیم فهیم در مورد حمایتش از کرزی بجای سیرت

مرحوم مارشال محمد قسیم فهیم در مورد حمایتش از کرزی بجای سیرت برای رهبری ادارهٔ موقت گفته بود: «برای من سید مخدوم رهین و داکتر عبدالرحمن چند بار تیلفون کردند که سیرت را در ریاست ادارهٔ موقت بپذیر و او را رد نکن. نزد استاد سیاف و استاد ربانی رفتم که سیرت را قبول کنیم یا نه؟

استاد سیاف به شدت در برابر قبول سیرت موضع گرفت و با عصبانیت دستش را بروی میز کوبید و گفت که سیرت خائن است او را قبول نکنید. خلیل‌زاد به من تیلفونی گفت که بجای سیرت حامد کرزی را به ریاست ادارهٔ موقت قبول کنید که مشکل پشتو و فارسی ایجاد نشود. من این را پذیرفتم و این اولین اشتباه من بود.

بعداً زمانیکه سیرت با شاه سابق یکجا به کابل می‌آمد خلیل‌زاد گفت که سیرت با شاه کابل نیاید که نظر او را در مورد کرزی تغییر می دهد و باعث ایجاد مشکل می گردد. من از آمدن سیرت در همراهی با شاه جلوگیری کردم که این دومین اشتباه من بود که براساس مشورهٔ خلیل‌زاد عمل نمودم. به هر حال به کرزی تیلفون کردم که آن وقت در ارزگان بود تیلفون کردم که شما را در ریاست حکومت کاندید داده ایم به زودترین وقت به کابل بیایید. او که کابل آمد در جریان همه گپ‌ها قرار گرفت که چگونه به ریاست حکومت موقت انتخاب شد.»

مرحوم مارشال، همچنان ﺣﻤﺎﻳﺖ ازﺣﺎﻣﺪﮐﺮزﯼ را درﻟﻮﻳﻪ ﺟﺮﮔﮥ اﺿﻄﺮاری که به ریاست حکومت انتقالی رسید سومین اشتباه خود تا آنزمان دانسته بود.

چهارمین اشتباه مارشال محمد قسیم فهیم که بزرگترین اشتباه سیاسی جبران ناپذیر وی بود، حمایت از نظام متمرکز ریاستی در لویه جرگه قانون اساسی بود که به اساس آن صلاحیت های رئیس جمهور حتی بیشتر از شاه مطلقه قرار داده شد و جایگاه معاونین ریاست جمهوری در دستگاه حکومت تشریفاتی و نمادین بود.

اشتباه سیاسی آخری که همان حمایت از نظام متمرکز ریاستی در قانون اساسی بود،سر آغاز روند کنار گذاشتن و حذف مجاهدین از بدنه قدرت گردید که تبعات آن نه تنها دامنگیر شخص خود مارشال مرحوم‌و سایر مجاهدین گردید بلکه سرنوشت افغانستان را در یک مسیر دیگر قرار داد.