شهید ناهید صاعد، 
، کابل، افغانستان
درست ۴۵ سال قبل از امروز، در نهم ثور سال ۱۳۵۹ هجری شمسی، زمانی که ببرک کارمل و دکتر نجیب احمدزی به ترتیب افراد اول و دوم حکومت بودند، تظاهرات مدنی دختران دانشآموز و دانشجو در کابل بهطور فجیعی سرکوب شد. در این رویداد، ناهید صاعد، متعلمه صنف دوازدهم مکتب رابعه بلخی، همراه با دختران آزادهای چون وجیهه خالقی، جميله، سلطانه، آمنه، سلما، صالحه، شکریه، مرضیه، صابره و دیگران، با فریاد "روسها از خاک ما بیرون شوید!" و "آزادی، آزادی" به خیابان آمدند. آنها چادرهای سفیدشان را بهسمت سربازان پرتاب کرده و با شهامت گفتند: "اگر نمیتوانید روسها را بیرون کنید، چادر را بپوشید و تفنگتان را به ما دهید!" اما این حرکت صلحآمیز با خشونت شدید از زمین و هوا پاسخ داده شد و بسیاری از این دختران جان باختند.
یکی از اقارب ناهید، که آن زمان متعلم لیسه امانی بود، با اشک و بغض گفت:
"پیکر بیجان ناهید در شفاخانه ۴۰۰ بستر زندانی بود. شبانه با وساطت، تنها چند نفر از خانوادهاش اجازه وداع یافتند. گلوله، سر او را شکافته بود و هنوز خون میجوشید."
امروز، مزار ناهید شهید در گورستان شهدای صالحین، متروک اما جاودانه در حافظه ملت باقیست. نهم ثور، روز مقاومت دختران کابل، هرگز فراموش نخواهد شد.